ฮิมาลายา ประเทศภูฏาน ผ่านเขตปกครองพิเศษเกรย์ลิป เมืองเมดิเทชั่น ได้เปิดตัวนโยบายที่สร้างความสั่นสะเทือนให้กับอุตสาหกรรมบล็อกเชน — การบังคับให้ผูกพันวีซ่าคนเดินทางดิจิทัลกับโทเคนทองคำที่รองรับบนเครือข่าย Solana ซึ่งเป็นนวัตกรรมไม่ใช่แค่ในผลิตภัณฑ์การย้ายถิ่นฐาน แต่ยังเป็นการทดลองที่กล้าหาญของรัฐอธิปไตยที่นำสินทรัพย์บล็อกเชนมาเป็นหัวใจของนโยบาย

โดยง่าย ผู้สมัครต้องชำระค่าธรรมเนียมบริหาร 2800 ดอลลาร์สหรัฐที่ไม่สามารถขอคืนได้ และถือครองโทเคน TER มูลค่า 10000 ดอลลาร์สหรัฐ เพื่อให้ได้รับสิทธิพำนักในภูฏานเป็นระยะเวลาสูงสุด 36 เดือน TER ไม่ใช่เหรียญธรรมดา มันออกโดยเขตพิเศษของภูฏาน โดยแต่ละโทเคนผูกกับทองคำจริง 0.01 กรัม ซึ่งเก็บไว้ในคลังทองของธนาคารภูฏาน ทางเทคนิคถูกวางบนเครือข่าย Solana

จากมุมมองการลงทุน TER มีคุณสมบัติสามประการ ได้แก่ มูลค่าการป้องกันความเสี่ยงจากทองคำ การรับรองความน่าเชื่อถือของอธิปไตยภูฏาน และศักยภาพในการเสริมพลังของระบบนิเวศ Solana การถือครอง TER เท่ากับการถือทองคำในรูปแบบโทเคน พร้อมกับสิทธิพำนักระยะยาวเป็น “ตั๋วเข้า” แต่การลงทุนนี้ก็มีความเสี่ยงอย่างชัดเจน: TER เป็นสินทรัพย์ RWA ที่เกิดใหม่ ตลาดรองยังไม่คล่องตัวมากนัก ทองคำจริงถูกเก็บรักษาในธนาคารในภูฏาน ซึ่งระดับความปลอดภัยและการคุ้มครองประกันไม่เทียบเท่ากับคลังทองชั้นนำในลอนดอนหรือสวิตเซอร์แลนด์ เศรษฐกิจภูฏานมีขนาดเล็ก พึ่งพาอินเดียสูง และมีความเสี่ยงจากความผันผวนของความน่าเชื่อถือของอธิปไตย นอกจากนี้ โครงสร้างพื้นฐานของเขตพิเศษอาจยังไม่เพียงพอสำหรับความต้องการด้านเครือข่ายและสุขภาพของคนเดินทางดิจิทัล ซึ่งเป็นสิ่งที่ยังไม่แน่นอน

ภูฏานเลือกใช้ Solana แทน Ethereum เนื่องจากความสามารถในการประมวลผลสูงและต้นทุนการทำธุรกรรมต่ำ มุ่งหวังให้ TER กลายเป็นเครื่องมือในการหมุนเวียนในเขต GMC ได้อย่างปกติ Nansen และองค์กรอื่น ๆ ก็ประกาศเข้ามาเป็นพันธมิตร แสดงให้เห็นว่าระบบโครงสร้างพื้นฐานกำลังพัฒนา อย่างไรก็ตาม ราคาของ SOL เองกลับแยกตัวจากข่าวดีในระบบนิเวศ ซึ่งสะท้อนให้เห็นถึงการหดตัวของสภาพคล่องในภาพรวม

สำหรับผู้ประกอบการในวงการบล็อกเชน ความน่าสนใจของวีซ่านี้คือ การแทนที่หลักฐานรายได้รายเดือนแบบเดิมด้วยการถือครองสินทรัพย์บนเชน หากคุณมีความต้องการถือทองคำอยู่แล้ว และใฝ่ฝันที่จะได้อยู่ในบรรยากาศสงบใต้เทือกเขาฮิมาลายา นี่อาจเป็นตัวเลือกที่ดีทั้งสองทาง แต่ถ้าคุณแค่หวังประหยัดค่าเช่าหรือเก็งกำไรจาก TER ก็ต้องระวังความผันผวนของอัตราแลกเปลี่ยน การขาดสภาพคล่อง และความเสี่ยงจากนโยบายที่อาจเปลี่ยนแปลง

ในระยะยาว การทดลองของภูฏานอาจเปิดยุคใหม่ของ “สัญญาดิจิทัลอธิปไตย”: สิทธิพำนักไม่ใช่แค่เอกสารที่รัฐบาลออกให้ แต่เป็นสิทธิที่สามารถโต้ตอบกับสินทรัพย์บนเชนได้อย่างโปรแกรมได้ ไม่ว่าจะประสบความสำเร็จหรือไม่ นี่เป็นตัวอย่างที่สามารถดึงดูดผู้เชี่ยวชาญด้านคริปโตจากประเทศเล็ก ๆ ได้ในอนาคต สรุปแล้ว ความสำคัญของโมเดลภูฏานไม่ได้อยู่ที่จำนวนผู้อพยพที่มันสามารถดึงดูดได้ แต่เป็นความสามารถในการพิสูจน์ว่าระหว่างบุคคลและรัฐ สามารถสร้างความสัมพันธ์แบบใหม่ที่มีความแข็งแกร่งและต้นทุนความเชื่อมั่นต่ำกว่าสัญญาย้ายถิ่นแบบเดิม ผ่านเทคโนโลยีบล็อกเชนที่เปิดเผยและโปร่งใส