มีเรื่องหนึ่งที่จริงๆ แล้วหลายคนไม่ได้คิดให้ลึกซึ้งมากนัก: ความสามารถในการ “สร้างอะไรขึ้นมาได้” ของคุณนั้นไม่ใช่คุณสมบัติที่ติดตัวมาแต่กำเนิด—มันเป็นเหมือนดินน้ำมันที่สามารถปั้นเป็นรูปร่างอะไรก็ได้

ไม่ได้หมายความว่าเป็นเรื่องของ “พรสวรรค์” ที่ลวงตา แต่มันเป็นเรื่องของความสามารถในทุกๆ เรื่อง เช่น ถ้าคุณคิดว่าตัวเองพูดไม่เก่ง จริงๆ แล้วคือคุณไม่ได้ให้ความสนใจกับ “วิธีการพูดให้เข้าถึงใจคนอื่น” หรือถ้าคุณบอกว่าคุณไม่มีความคิดสร้างสรรค์ ก็อาจเป็นเพราะเวลาที่คุณเลื่อนดูมือถือ ทำให้ความสามารถในการ “จ้องมองจุดเดียวแล้วคิด” ของคุณถูกลดทอนลง

มันก็เหมือนกับโปรแกรมพื้นหลังในมือถือของคุณ ถ้ารันหลายอย่างเกินไป แม้แต่เครื่องที่แรงที่สุดก็ช้าได้ แต่ถ้าคุณลบสิ่งที่ไม่จำเป็นอย่าง “ฉันทำไม่ได้” หรือ “มันยุ่งยากเกินไป” ออกไป แล้วเหลือแค่ “ตอนนี้ฉันต้องเข้าใจเรื่องนี้ให้ได้” ความมุ่งมั่นนั้นจะกลายเป็นพลังที่คุณเองก็ประหลาดใจ

คุณเคยมีช่วงเวลาที่ “ลืมเวลา” ไหม? เช่น นั่งอยู่หน้าจอแก้ไขแผนงาน จนเงยหน้าขึ้นแล้วพบว่าท้องฟ้ามืดแล้ว แต่คุณไม่รู้สึกเหนื่อยเลย กลับรู้สึกสนุกมาก—นั่นไม่ใช่แค่ “ความตั้งใจ” แต่มันคือคุณได้ปั้นความมุ่งมั่นของตัวเองให้กลายเป็นรูปร่างของ “การแก้ปัญหาเรื่องนี้”

อย่าเชื่อคำว่า “ฉันไม่ใช่คนแบบนี้ตั้งแต่แรก” นั่นเป็นเพียงฟิล์มที่คุณแปะไว้บนตัวเองเท่านั้น ถ้าลอกออกก็จะรู้ว่าจอของคุณสว่างแค่ไหน คุณต้องเริ่มจากการจับความสนใจให้แน่นเป็นเข็ม แล้วจิ้มลงไปในเรื่องใดเรื่องหนึ่ง เมื่อเจาะลึกเข้าไป ความมุ่งมั่นนั้นก็จะเติบโตเป็นรูปร่างที่คุณต้องการเอง