ในโลกคริปโตที่ผมอยู่มาหลายปี ผมเคยเปิดสถานะมากกว่ากาแฟที่ดื่มเสียอีก.

จาก 5 หมื่น U แห้งไปจนถึงศูนย์ แล้วค่อย ๆ ขึ้นจาก 3000 U ทุกครั้งที่ตกต่ำลงเหมือนถูกตบหน้า ทำให้ฉันเจ็บ และทำให้ฉันตาสว่างขึ้น.
ตอนนั้นฉันคิดอยู่ทุกวันว่า "ทำอย่างไรให้ได้มากขึ้น": ตัวชี้วัดเต็มหน้าจอ, โมเดลปรับเปลี่ยนไปมา, การวิเคราะห์ KOL ตามดูอย่างใกล้ชิด—
ผลลัพธ์ที่ศึกษาไปเรื่อย ๆ กลับยิ่งยุ่งเหยิง บัญชีกลับยิ่งขาดทุนมากขึ้นเรื่อย ๆ จนกระทั่งครั้งที่ขาดทุนทั้งหมด ฉัน才เข้าใจว่า: การเทรดจนถึงที่สุด จะเหลือแค่ "การลบ" เท่านั้น.
ลดความโลภ เมื่อขึ้น 10% ยังคิดจะให้เป็นสองเท่า สุดท้ายไม่มีแม้แต่เงินต้นเหลืออยู่;
ลดความกลัว เพิ่งถูกล็อก 10 จุดก็รีบตัดขาดทุน ผลคือพอขายเสร็จก็เกิดการฟื้นตัว
ตัดความคิดฟุ้งซ่านออกไป อย่าจ้องมองคนอื่นที่แคปหน้าจออวดความร่ำรวย อย่าสนใจว่าใครจะเรียกสัญญาณการซื้อขายอย่างไร
นั่นไม่ใช่จังหวะของคุณ จำได้ว่ามีพี่ชายคนหนึ่งที่มีเงินต้น 8000U ใช้เวลา半年ในการหมุนให้เป็น 100,000 ไม่ได้มาจากการทำงานบ่อยๆ แต่คือการ "เคลื่อนไหวน้อย".
เขาทำเฉพาะตลาดที่คุ้นเคย เท่านั้น ตามตรรกะที่เขาเข้าใจ เขาไม่เคยเสียใจที่พลาดตลาดที่เขาไม่เข้าใจ
ฉันถามเขาว่าสูตรลับคืออะไร เขาตอบว่า: “คำสั่งที่ไม่ต้องออกมือ คือชีวิตที่ประหยัดได้ทั้งหมด”
ต่อมาฉันก็เริ่ม "ลด":
ลบตัวชี้วัดที่ไม่มีประโยชน์ ปรับกลยุทธ์ให้เรียบง่าย ไม่คาดการณ์ตลาด ไม่แข่งขันกับตลาด.
เพียงจับตาช่วงสำคัญ, เพียงทำโอกาสที่แน่นอน, เพียงแสวงหากำไรอย่างมั่นคง.
บัญชีไม่เกิดการเติบโตหรือร่วงลงอย่างรวดเร็วอีกต่อไป แต่เส้นกราฟนิ่งเหมือนเส้นหายใจ.
มีคนหัวเราะว่าฉัน "ไม่มีความหลงใหล"
แต่ฉันเข้าใจในใจว่า: โลกคริปโตไม่ใช่การวิ่งแข่งว่าใครวิ่งเร็วที่สุด แต่เป็นว่าใครอยู่รอดนานที่สุด.
ตอนนี้ฉันออกมาแล้ว แล้วคุณล่ะ?
ถามตัวเอง ว่าจะยินดีเป็นเหรียญตลอดชีวิตหรือ? หรือจะเป็นผู้ชนะที่หัวเราะในท้ายที่สุด?
ปลาคาร์พกระโดดข้ามประตูมังกร👉@ผู้ทำงานเบื้องหลัง老k ทำให้หัวใจเต้นแรงไม่เท่าการลงมือทำ
#ETH反弹在即？ #巨鲸加仓2.5亿美元BTC #大额代币解锁来袭