Penawaran dan permintaan adalah kunci untuk memahami harga saham dan investasi

เมื่อพูดถึงการลงทุน อุปสงค์อุปทานคือแนวคิดพื้นฐานที่นักลงทุนต้องเข้าใจอย่างลึกซึ้ง แนวคิดนี้ไม่ได้เป็นเพียงทฤษฎีทางเศรษฐศาสตร์ที่อยู่ในหนังสือเรียนเท่านั้น แต่เป็นพลังที่โปร่งใสที่สุดที่ขับเคลื่อนการเปลี่ยนแปลงของราคาหุ้นทุกวันทั้งในตลาดขาขึ้นและตลาดขาลง การเรียนรู้วิธีอ่านสัญญาณของแรงซื้อและแรงขายจะช่วยให้คุณสามารถคาดการณ์ความเคลื่อนไหวของตลาดได้อย่างแม่นยำยิ่งขึ้น

อุปสงค์อุปทานคือพลังที่ขับเคลื่อนตลาด

ความต้องการซื้อและความต้องการขาย คือการแปลความหมายที่ง่ายที่สุดของอุปสงค์อุปทาน ในทางเศรษฐศาสตร์ อุปสงค์อุปทานคือแนวคิดพื้นฐานของการกำหนดปริมาณและราคาสิ่งของทั้งปวง

ลองนึกภาพตลาดหุ้นในวันธรรมดา ฝั่งซื้อ (ผู้ที่อยากได้หุ้น) และฝั่งขาย (ผู้ที่อยากจำหน่ายหุ้น) อยู่บนโต๊ะเดียวกัน ราคาที่เกิดขึ้นนั้นไม่ได้ตกลงมาจากท้องฟ้า แต่เกิดจากการสู้รบระหว่างแรงทั้งสองด้าน เมื่อฝั่งซื้อมีพลังมากกว่า ราคาจะขึ้น เมื่อฝั่งขายมีพลังมากกว่า ราคาจะลง นี่คือสัตย์ธรรมที่เรียบง่ายแต่ทรงพลังของตลาด

ความต้องการซื้อ (Demand): เมื่อผู้บริโภคเข้ามา

อุปสงค์ คือความต้องการซื้อสินค้าหรือบริการที่ระดับราคาต่าง ๆ กัน เมื่อนำแรงซื้อนี้มาพล็อตลงบนกราฟจะได้เส้นอุปสงค์ (Demand Curve) ที่แสดงความสัมพันธ์ระหว่างราคาและปริมาณที่ผู้ซื้ออยากได้

กฎหมายพื้นฐาน: ความต้องการซื้อมีความสัมพันธ์แบบผกผันกับราคา นั่นคือ ราคาแพงขึ้นก็มีคนอยากซื้อน้อยลง ราคาถูกลงก็มีคนอยากซื้อมากขึ้น

ทำไมจึงเป็นเช่นนั้น? มีสองเหตุผล:

แรกคือผลทางรายได้ เมื่อราคาตก เงินในกระเป๋าของคุณก็ยังเท่าเดิม แต่ความสามารถในการซื้อเพิ่มขึ้นแล้ว ราคาที่ถูกลงทำให้คุณรู้สึกรวยขึ้น ส่งผลให้คุณเต็มใจซื้อในปริมาณเพิ่มขึ้น

ที่สองคือผลทางการทดแทน เมื่อสินค้าตัวนี้ถูกลง การเปรียบเทียบกับสินค้าอื่นที่คล้ายๆ กันจึงเปลี่ยนไป คนที่เคยซื้อของอื่นก็หันมาเลือกสินค้าชิ้นนี้มากขึ้นเพราะดูคุ้มค่ากว่า

ปัจจัยอื่นที่กำหนดความต้องการซื้อ:

• รายได้ของผู้บริโภค
• ราคาของสินค้าชิ้นอื่นที่เกี่ยวข้อง
• รสนิยมและความชอบ
• จำนวนผู้บริโภคทั้งหมด
• การคาดการณ์เกี่ยวกับราคาในอนาคต
• ฤดูกาล ข่าว สติ บันทึก และความเชื่อมั่น

ความต้องการขาย (Supply): เมื่อผู้ขายเข้ามา

อุปทาน คือความต้องการขายสินค้าหรือบริการที่ระดับราคาต่าง ๆ กัน เส้นอุปทาน (Supply Curve) แสดงปริมาณสินค้าที่ผู้ขายยินดีนำออกมาขายในแต่ละระดับราคา

กฎหมายพื้นฐาน: ความต้องการขายมีความสัมพันธ์ในทิศทางเดียวกับราคา นั่นคือ ราคาสูงขึ้นก็มีคนอยากขายมากขึ้น ราคาต่ำลงก็มีคนอยากขายน้อยลง

ผู้ขายชินค้าตัดสินใจขึ้นอยู่กับเงื่อนไขดังนี้:

• ต้นทุนการผลิตสินค้า
• ราคาสินค้าทดแทนที่พวกเขาสามารถผลิตได้
• จำนวนคู่แข่งในตลาด
• เทคโนโลยีที่มีอยู่
• การคาดการณ์ราคาในอนาคต
• สภาพภูมิอากาศและภัยธรรมชาติ
• นโยบายภาษีและการควบคุมราคา
• ความสามารถในการเข้าถึงเงินทุน

จุดดุลยภาพ (Equilibrium): เมื่อทั้งสองด้านเจอกัน

อุปสงค์อุปทานคือ ที่มาของมูลค่าจริงในตลาด แต่ราคาที่ปรากฏในชีวิตจริงนั้นเกิดขึ้นที่จุดดุลยภาพ (Equilibrium) — จุดที่เส้นอุปสงค์และเส้นอุปทานตัดกัน

ที่จุดนี้ คุณสมบัติพิเศษเกิดขึ้น ราคาและปริมาณมีแนวโน้มที่จะอยู่นิ่งไม่เปลี่ยน:

ถ้าราคาปรับขึ้น มากกว่าดุลยภาพ ผู้ขายจะมีกำลังใจขายเพิ่มขึ้น แต่ผู้ซื้อจะลดการซื้อลง ทำให้เกิดสินค้าเหลือคงคลังมากมาย แรงกดดันนี้จะพยายามดึงราคาลงกลับมายังจุดเดิม

ถ้าราคาปรับลงต่ำกว่าดุลยภาพ ผู้ซื้อจะอยากซื้อมากขึ้น แต่ผู้ขายจะลดการขายลง ทำให้เกิดการขาดแคลน แรงกดดันนี้จะดึงราคากลับขึ้นมา

จุดดุลยภาพนี้เหมือนจุดศูนย์กลางของเครื่องชั่ง — มีแนวโน้มที่จะกลับมาจุดนี้เสมอ

ปัจจัยที่มีผลต่ออุปสงค์และอุปทานในตลาดการเงิน

ในตลาดหุ้น การเคลื่อนไหวของราคาสินทรัพย์ไม่ใช่เรื่องที่เกิดขึ้นโดยบังเอิญ แต่ถูกขับเคลื่อนด้วยปัจจัยที่ซับซ้อนและเชื่อมโยงกัน

ปัจจัยเบื้องหลังการเปลี่ยนแปลงของแรงซื้อ

เศรษฐกิจมหภาค: เมื่อเศรษฐกิจเติบโตดี อัตราเงินเฟ้อลดลง หรืออัตราดอกเบี้ยต่ำ นักลงทุนจึงกระหายหาผลตอบแทนในตลาดหุ้น ส่วนในทางตรงกันข้ามเมื่อเศรษฐกิจซบเซา นักลงทุนจะชะลอการซื้อ

สภาพคล่องทางการเงิน: เมื่อธนาคารและระบบการเงินมีปริมาณเงินไหลเวียนเยอะ นักลงทุนก็มีเงินให้ใช้มากขึ้น ส่วนในเวลาที่เงินขึ้นสูง นักลงทุนจะต้องหา

ที่อื่น